Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13101 K.2023/2734

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/754 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

B. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/754 Esas, 2016/512 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.02.2021 tarihli ve 2021/459 Esas, 2021/786 Karar sayılı kararı ile "Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanığın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca “1 yıl 6 ay hapis cezası” olarak belirlenen temel cezasında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapıldığında “1 yıl 15 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “2 yıl 3 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına ve bu ceza miktarı üzerinde mağdurun kemik kırığı oluşur nitelikte yaralanması nedeniyle TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca (1/5) oranında artırım yapıldığında “1 yıl 20 ay 12 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 8 ay 12 gün hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

b) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, ... (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2010 tarihinde kesinleşmiş, 19.03.2010 tarih ve 2010/7 Esas - 2010/322 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 191/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca verilen ve 2 yıl denetim süresi belirlenerek ertelenen “10 ay hapis cezası”na ilişkin mahkumiyet hükmünün 26.03.2012 tarihinde yerine getirilmiş olması nedeniyle, infaz tarihi ile yargılamaya konu suç tarihi arasında 5237 sayılı TCK'nin 58/2-b maddesinde öngörülen 3 yıllık sürenin geçmemesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2021/352 Esas, 2021/1059 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 1. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 20 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdurlar ve tanık Vecihi ile birlikte düğüne gittikleri, dönüşünde mağdur ...'un, tanık Vecihi'yi eve gitmemesi için ikna etmeye çalıştığı ve kolundan çektiği, alkolün etkisiyle bu durumu yanlış anlayan sanığın sopa ile vurmak suretiyle mağdurları yaraladığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Mağdur ...’a ait 11.05.2015 tarihli genel adlî muayene raporuna göre; mağdurun, sol tibia anterior kısımda, sol el baş parmak ve sol el bileğinde hassasiyet mevcut, yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

4. Çorum Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 12.10.2015 tarihli raporuna göre; mağdur ...'ın sol omuz deltoid kas üstü 1x1 cm ekimoz olduğu, sol humerus boynunda kemik bütünlüğünü bozmayan minimal çatlak mevcut olduğu, yaralanmanın, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğu tespit edilmiştir.

5. Kollukça düzenlenen tutanaklar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Eleştiri Yönünden

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi hükümlerinin uygulanmasına rağmen, gerekçeli kararda "kemik kırığı oluşturacak şekilde her iki sanığı da darp ettiği anlaşıldığından" denilerek, hüküm ile gerekçe arasında çelişki meydana getirilerek gerekçede zaafiyete neden olunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sanığın, Vesaireye Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2021 tarihli ve 2021/352 Esas, 2021/1059 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,