Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13104 K.2023/2101

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanıklardan Bahadır, Doğukan, İsmail'in temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

sanık ...'ın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süreden sonra yapıldığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/976 Esas, 2015/780 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar müdafiilerinin temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 26.11.2019 tarihli, 2019/11314 Esas, 2019/21681 Karar sayılı ilamı ile özetle "uygulama alanı bulunmayan kemik kırığına dair madde ile arttırım yapılması ve hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesinin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiğinden" bahisle kazanılmış hakların saklı tutularak hükümlerin bozulmasına,

3. Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2019/814 Esas, 2022/375 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri, cezaların haksız ve hukuka aykırı olduğuna, suçu işlemediklerine, hükümleri temyiz etmek istediklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların içinde bulunduğu araçla dar sokaktan geçtikleri, bu sırada ...’in oğlu ...'ın evi önünde oğulları ile birlikte aracın kapısı açık sohbet ettikleri, aracın kapısı açık olduğu için sanıkların geçemediklerinden bahisle ... ve yanındakilere laf söylediği, bu nedenle başlayan tartışmada araçlarından inen sanıkların birlikte ...’i darp ettiği, yüzünde ağır 5. derece kırık ve sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, mağdur ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasında teşdiden ceza belirlendiği sırada "2 yıl 6 ay hapis cezası" yerine "2 yıl ay hapis cezası" yazılarak maddi hata yapılmış ise de, sonuç ceza kazanılmış hak nedeniyle bozma öncesi miktar olarak belirlendiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık ...'ın temyiz istemi; Sanığın yokluğunda verilen hükmün 30.04.2022 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz ettiği, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Sanık ...'ın temyiz istemi, Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2019/814 Esas, 2022/375 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanıklar ..., ..., ...'in temyiz istemleri; Gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2019/814 Esas, 2022/375 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,