Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13178 K.2023/1864

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı kanunun 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Edremit

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2019 tarihli ve 2017/522 Esas, 2019/38 Karar sayılı kararı ile, Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine, 2. ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.06.2020 tarihli ve 2019/3318 Esas, 2020/692 Karar sayılı kararı ile, Sanık müdafii ve katılan vekilinin İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, 3. Sanık müdafinin temyiz başvurusu üzerine Yargıtay (birleşen)

3. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/23285 Esas, 2020/18206 Karar sayılı kararı ile, "Sanık hakkında ek savunma verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin son cümlesi ile uygulama yapılması nedeniyle" bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 4. Edremit

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/1200 Karar sayılı kararı ile, Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine, Karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; meşru savunmaya, haksız tahrikin oranına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Festival alanında gıda üzerine ortak sergi açan sanık, mağdur ... ve tanık ...'nın sergi alanında iş ile ilgili tartıştıkları, burada tartışmanın büyümeden sora erdiği, sanığın oradan uzaklaştığı, aynı gün ilerleyen saatlerde tarafların tekrar karşılaştıklarında aynı meseleden kavga etmeye başladıkları, karşılıklı hakaret ve yaralama olaylarının yaşandığı, sanığın elindeki kesici aletle ...'ı böbrek alınması nedeniyle işlev yitirilmesi meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, mağdur ve tanık beyanları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait tüm evraklar dosya arasında bulunmaktadır. 3. Hukuki süreç başlığı altında (3) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Meşru savunma ve haksız tahrike yönelen temyiz istemleri; a. Haksız tahrik.

Karşılıklı yaralama suçlarının işlendiği olayda, tarafların olayın gelişimini farklı şekilde anlattıkları anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinden, şüpheli kalan bu halin sanık lehine yorumlanarak 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır. b. Meşru savunma. Olayın meşru savunma içerisinde gerçekleşip gerçekleşmediğini anlamak için saldırıya ilişkin şartların yanında savunmaya ilişkin de şartların oluşması gerekmektedir. Savunmada zorunluluk bulunsa da savunmanın saldırı ile orantılı olması gerekir. Bu orantılılık belirlenirken saldırının yer ve zamanı, saldıran kişinin o anki durumu savunmada bulunan buna uygun bir tepki verip vermediği değerlendirilmelidir.

Karşılıklı yaralama şeklinde gerçekleşen ve haksız tahrik altında işlenen kasten yaralama suçunda sanık lehine meşru savunma koşulları bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Edremit

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/1200 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Edremit