Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13299 K.2023/1447

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/710 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/710 Esas, 2016/343 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/11777 Esas, 2020/14844 Karar sayılı ilâmıyla, temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, uygulama yeri bulunmayan 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması, sanığa 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi uyarınca ek savunma verilmemesi, nedenleriyle bozulmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2020/699 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeten 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Kararın yanılgılı değerlendirme ile alındığından usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü çıkan tartışmada sanığın, mağduru basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak ve vücutta, hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, orta (3) derecede kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralayarak kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı tevil yoluyla ikrar etmiştir. Mağdur aşamalarda, sanığın kalabalık bir grupla üzerine saldırdığını beyan etmiştir.

3. Mağdur hakkında düzenlenen Özel NRC Hastanesinin 16.07.2015 tarihli, Gaziantep DR. ... Arslan Devlet Hastanesinin 21.10.2015 tarihli adlî muayene raporlarında, kafa oksipital bölgede laserasyon alanı ve ödem alanı, sol kol dirsek bölgesinde, ekimoz, kesi ve laserasyon alanı, oksipital kemikte orta hatta fraktür arızasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, kırığın hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

Mağdurun beyanları ile uyumlu adlî muayene raporları, sanığın tevilli ikrarı karşısında, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesair

1. Sanık hakkında kazanılmış hak gereği infaz edilecek ceza miktarı belirlenirken uygulama maddesi olarak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrasının yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2020/699 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,