Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13568 K.2023/2017

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/414 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen)

3. Ceza Dairesinin 25.01.2021 tarihli ve 2020/17452 Esas, 2021/1967 Karar sayılı kararı ile özetle adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından eleştirilmekle, sanığın yargılama konusu eylemi yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usûlünün uygulanabilir hâle gelmesi ve sanık hakkında kurulan hükümde asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2021/475 Esas, 2022/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası v uyarınca 3 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Gaziantep

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2021/475 Esas, 2022/49 Karar sayılı kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 13.04.2022 tarihli ve 2022/86 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdurun evli oldukları, suç tarihinde aralarında çıkan tartışmada mağdurun, sanığa "Sen şerefsizsin, sen boynuzlusun " şeklinde hakaret etmesi üzerine sanığın eli ile vurmak suretiyle mağduru bacaklarında ve kürek kemiklerinde ekimoz, kafasında ... oluşacak şekilde yaraladığı, Gaziantep Şehitkamil Devlet Hastanesi'nce düzenlenen 19.01.2016 tarihli adli muayene raporuna göre yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte oldukları anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrara yönelen savunması, mağdur beyanı ve bu beyanı destekler nitelikteki adli muayene raporu ile saptandığı, sanık hakkında Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı paragrafında bilgilerine yer verilen bozma ilamı doğrultusunda haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı,

adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında Mahkemece "Sanığın gözlenen kişiliği, verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, suça eğimli kişiliğe sahip olduğu" şeklindeki kanuni, yerinde ve yeterli gerekçelerle takdiri indirimin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği,

yine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenen ve lehine olan hükümlerin Mahkemece "Sanığın adli sicil kaydında mahkumiyet kararı verildiği görülmekle beraber suçun işleniş şekli ve özellikleri, suç konusunun önem ve değeri, sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu yönde kanaat oluşmadığından" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanuni gerekçe ile uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep