Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/13604 K.2023/3317

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 Tarihli ve 2015/153 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararı ile; a) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci

maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 Tarihli ve 2015/153 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 26.04.2017 Tarihli ve 2016/10097 Esas, 2017/5213 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...’ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden katılan ... hakkında adlî rapor aldırılması gerekliliği ve her iki sanık hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 Tarihli ve 2017/170 Esas, 2022/29 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...’ın temyiz sebepleri üzerilerine atılı suçu işlemediklerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü sanıkların da taraf olduğu ihtilaflı bir arazide yapılan Mahkeme keşfi sırasında çıkan kavgada sanıklardan ...’in katılan ...’yi, yine sanık ...’ın da katılan ...’ı beden yoluyla darp ederek yaraladıkları kabul edilmiştir.

2. Sanıkların ve katılanların beyanları tespit edilerek dosya içerine alınmıştır. Katılanların yaralanmasına ilişkin düzenlenen adlî muayene raporları dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulması sırasında, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranından indirim yapılması sırasında "3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası" yerine hesap hatası yapılarak "2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası"na hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın beyanları ile katılan hakkında düzenlenen adlî muayene raporu ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın beyanları ile katılan hakkında düzenlenen adlî muayene raporu ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Korkuteli Asliye Ceza Mahkemesinin 04.04.2013 tarih, 2012/110 Esas - 2013/159 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen "hakaret" suçuna ve aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen "tehdit" suçuna ilişkin olduğu; "tehdit" suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı,

tehdit suçu ile birlikte işlenen hakaret suçu yönünden de 5271 Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanma koşulları ortadan kalktığından uzlaşmanın mümkün hale geldiği anlaşılmakla.

5237 sayılı Kanun'un 2 nci ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde sanığın güncel adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamların bulunup bulunmadığı da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hususunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 Tarihli ve 2017/170 Esas, 2022/29 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde (B-2) bendinde açıklanan tekerrüre esas alınan ilamın uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 Tarihli ve 2017/170 Esas, 2022/29 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,