Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14012 K.2023/2305

Sanık hakkında bozma sonrası sadece mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, mağdur ...'ın, suç tarihinde ve bozma öncesi yargılama aşamasında 15 yaşından küçük olup şikayet ve davaya katılma hakkının velisi olan annesi mağdur ...'e ait olduğu ve mağdur ...'in 30.03.2016 tarihli celsede şikayetçi olmadığı, mağdur ...'ın bozma sonrası yargılama aşamasında ise 15 yaşından büyük olup şikayet ve davaya katılma hakkının kendisine ait olduğu ve 02.06.2021 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/934 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/934 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/6012 Esas, 2020/10376 Karar sayılı kararı ile özetle.

5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verildiği halde, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2020/1706 Esas, 2021/978 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen cezanın haksız olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile mağdur ...'in resmi nikahlı evli oldukları, mağdur ...'ın ise müşterek çocukları olduğu, olay günü eve alkollü bir şekilde gelen sanığın, oğlu mağdur ...'ın sol kolunda yanmakta olan sigarasını söndürerek mağduru basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurların beyanları, 24.03.2016 havale tarihli bilirkişi raporu, mağdur ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespitini içeren ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 21.10.2015 tarihli ve 2015/12046 sayılı raporu, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur ...'in Temyiz İsteği Yönünden

Mağdur ...'ın, suç tarihinde ve bozma öncesi yargılama aşamasında 15 yaşından küçük olup şikayet ve davaya katılma hakkının velisi olan annesi mağdur ...'e ait olduğu ve mağdur ...'in 30.03.2016 tarihli celsede şikayetçi olmadığı, mağdur ...'ın bozma sonrası yargılama aşamasında ise 15 yaşından büyük olup şikayet ve davaya katılma hakkının kendisine ait olduğu ve 02.06.2021 tarihli celsede şikayetçi olmadığı, bozma sonrası sanık hakkında mağdur ...'e karşı işlenen bir suçtan hüküm de kurulmadığı anlaşılmakla, mağdur ...'in 5271 sayılı Kanun'un 260 ncı maddesi uyarınca kanun yoluna başvuru hakkı bulunmadığından,

6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca mağdurun temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Sanığın; verilen cezanın haksız olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaireye yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mağdurun olayın akabinde kollukta alınan beyanı ile uyumlu adli raporu ve sanığın tevilli ikrarı uyarınca eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur ...'in Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle mağdurun temyiz isteminin, 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2020/1706 Esas, 2021/978 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,