Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14023 K.2023/4776

... 67. Asliye Ceza Mahkemesi, 23.02.2016 tarihli ve 2015/340 Esas, 2016/120 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise Merkezi Nüfus İdaresi Sistemi (MERNİS) adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerektiği, dosya kapsamına göre katılanlar ... ve ...

...'un yokluğunda verilen kararın, son bilinen adresi ve aynı zamanda mernis adresleri olan adreslerine mernis şerhi düşülmeksizin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 ... maddesinin birinci fıkrası gereğince tebligat yapılması yerine, doğrudan mernis şerhi düşülerek anılan Kanun'un 21 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulsüz olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak katılanlara tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunmaları halinde gerekçeli temyiz dilekçeleri de eklenerek incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,