Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14065 K.2024/4071

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık müdafiinin temyizinin vekâlet ücreti ile sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/399 Esas, 2021/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/1545 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik sanık müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Van Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.11.2018 tarihli ve 2016/11007 Soruşturma, 2018/6178 Esas, 2018/1783 İddianame sayılı evrakı ile kamu davası açılması üzerine Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2018/83 Esas, 2019/208 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 62. maddeleri gereğince 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 29.05.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmekle aynı eylem nedeniyle açılan mükerrer davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki hükmü karşısında hakkında açılan davanın reddine karar verilen sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin vekâlet ücreti ile sınırlı olarak yaptığı temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/1545 Esas, 2022/286 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,