Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14084 K.2024/2212

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf merci tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2019/403 Esas ve 2019/573 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, ''..sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması..'' nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/1979 Esas, 2021/1936 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın üzerine atılı suçun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık ... hakkında katılan ...'na yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 ucu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın katılana yönelik fiili bir hareketinin olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanık ... ve katılan ...'nun birbirlerini tanıdıkları, önceki bir olay nedeniyle aralarının iyi olmadığı, olay tarihinde alkollü olan tarafların karşılaştıklarında aralarında tartışma çıktığı ve kavga ettikleri, araya girenler tarafından kavganın bitirildiği, ancak aracına yönelen katılanın arkasından giden sanığın katılana yumrukla vurduğu, katılan ...'nun adli raporu ile hayati tehlike geçirmeksizin ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması katılan, tanıklar ve temyiz dışı tarafların beyanları, kolluk görevlilerince tanzim olunan tutanaklar ve Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 11.10.2016 tarihli raporu dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılanın, sanık ...'un aniden kendisine saldırıp yumrukla vurarak burnunu kırdığına ilişkin beyanını doğrulayan tanık Yılmaz Peker'in, sanığın eliyle

katılanın yüzüne vurduğuna dair ifade tutanağı ve katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp raporunun içeriğine göre, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2020/1979 Esas, 2021/1936 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,