Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14167 K.2023/4260

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2012/243 Esas, 2013/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2012/243 Esas, 2013/268 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2019/3278 Esas, 2021/16537 Karar sayılı kararı ile "Sanık ...'un, aracının arızalandığını ve yolda kaldığını beyan ederek aracı tamir etmesi için katılanı bulunduğu yere çağırdığı,

katılanın çağrılan yere gittikten sonra orada ... ile beraber olan sanıklar ... ve...'in katılanı araca zorla bindirerek boş bir araziye götürdükleri, katılanı araçtan indirdikten sonra sanık ...'un sopayla sanık ...'in ise tekmeyle katılana vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, kasten yaralama suçuna iştirak ettiği anlaşılan sanık ... hakkında TCK'nın 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddesinde belirtilen kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası , 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesine, aksi halde takdiri indirim yapılması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hakkında kurulan hüküm kesinleşen sanık ... ile katılanın arkadaşı ... arasında araç alım-satımdan kaynaklanan ilişki olduğu, ...'in, ...'dan aldığı aracın ruhsatının katılanın adına düzenlendiği, ...'in araç alımından kaynaklanan borcunun tamamını ...'a ödemediği, olay günü ...'ın aracının arızalandığını ve yolda kaldığını beyan ederek aracı tamir etmesi için katılanı bulunduğu yere çağırdığı, katılan çağrılan yere gittikten sonra orada bulunan ... ile sanık ve hakkında kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen ... tarafından zorla araca bindirilerek boş bir araziye götürüldüğü,

katılanı araçtan indirdikten sonra ...'ın sopayla, sanık ...'in ise tekmeyle katılana vurarak sağ diz ve sol ayak bileğinde kırıklara ve vücudunda yumuşak doku lezyonlarına neden olacak şekilde yaraladıkları, Kütahya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 10.09.2012 tarihli adli muayene raporuna göre katılan meydana gelen kırıkların hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkilediği anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suçu işlemediğinden beraatine karar verilmesine, aksi halde takdiri indirim yapılması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin katılanın aşamalardaki sanığın tekme atarak yaraladığına ilişkin istikrarlı beyanları ve bu beyanları doğrular nitelikteki adli muayene raporu içeriği ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takdiri indirim maddesi uygulanarak (1/6) oranında indirim yapıldığı, sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının iki yıl hapis cezasının üzerinde olması karşısında bu cezanın 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/194 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,