Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14240 K.2024/2510

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli ve 2013/147 Esas, 2014/75 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı fıkranın son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2014 tarihli ve 2013/147 Esas, 2014/75 Karar sayılı sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2019/6121 Esas, 2022/3912 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Denizli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/268 Esas, 2022/564 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı fıkranın son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, haklı gerekçe olmaksızın lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, işyerinin karşısındaki evde oturan Burcu'yu olay tarihinden önce sürekli olarak takip etmeye başladığı, bakkala ve çöp dökmeye gittiğinde izlediği, evlerini gözetleyerek cinsel yönden taciz ettiği, katılanın cinsel tacizinden bunalan Burcu'nun olanları eşi sanığa anlattığı, sanığın da Burcu'dan katılanın niyetini öğrenmesini istediği, 01.03.2013 günü Burcu'nun bir kağıda not ve telefon numarasını yazıp katılana verdiği, o gün katılan ile Burcu arasında telefon görüşmesi gerçekleştiği, 02.03.2013 günü sanığın Burcu'ya katılanı eve davet etmesini istediği,

sanığın evden ayrılmasından sonra Burcu'nun el işareti ile katılandan kendisini telefonla aramasını istediği, katılan ile Burcu arasında yapılan telefon görüşmelerinden sonra katılanın Burcu'nun oturduğu binaya girdiği, 1. kata çıktığı esnada sanık ... ve babası Hasan'ın katılanın ardından binaya girdikleri, sanığın elindeki sopayla katılanı dövdüğü, katılanın Servergazi Devlet Hastanesi Göğüs ve Damar Cerrahisi Uzmanınca düzenlenen 08.03.2013 tarihli doktor raporuna göre, hayati tehlike geçirdiği, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek derecede yaralandığı belirtilmiştir.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, adlî rapor, kolluk tutanakları, telefon kayıtları, nüfûs ve adlî sicil kayıtları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.

Tebliğname Görüşü Yönünden Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı fıkranın son cümlesi kapsamında kalması, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca olağan dava zamanaşımı süresinin 15 yıl, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 22 yıl 6 ay olması karşısında, sanık hakkında olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, Tebliğnamenin düşme görüşüne iştirak olunmamıştır. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

meşru savunma şartlarının bulunmadığı, hükmolunan ceza miktarı itibariyle erteleme, seçenek yaptırıma çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Denizli