Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14316 K.2024/2594

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/555 Esas, 2021/897 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/1808 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğinden bahisle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ile müştekinin bir süre birlikte yaşadıkları, bu birliktelikten bir çocukları olduğu, olay tarihinde katılanın minübüse bindiği, katılanın minübüste olduğunu gören sanığın ardından minübüse binerek katılana saldırdığı, katılana vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddiası ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı ancak; yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine yeter delil bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunması, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 16.02.2016 tarihli adlî muayene raporu, müzekkere cevapları, adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örneği ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın iki buçuk yıl birlikte yaşadıktan sonra ayrıldıkları, olay tarihinde mağdurun ... Piknik isimli işyerine giderek, işyeri sahibi tanık ...'ya ... ve kardeşinden alacaklı olduğunu ancak alacağını alamadığını, dolandırıldığını belirtip "dikkat et seni de dolandırmasınlar" şeklinde söyleyerek dışarı çıktığı ve biraz ileride bulunan minibüse binerek hareket etmesini beklediği, tanık Mustafa'nın ise telefonla sanığı arayarak mağdurun söylediklerini sanığa ilettiği, yakın yerde bulunan sanığın mağduru minibüsün içerisinde gördüğü, yanına giderek elleriyle darp ederek basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, katılan beyanı ve bu beyanı doğrulayan adli rapor ile anlaşıldığından sanığın kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın eylemini katılanın kendisini başkalarına kötülemesinden kaynaklanan haksız tahrik etkisiyle gerçekleştirdiğinden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.02.2022 tarihli ve 2021/1808 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,