Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14438 K.2023/2508

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/39 Esas, 2015/203 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında, Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (son) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/39 Esas, 2015/203 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 13.01.2021 tarihli ve 2020/15376 Esas, 2021/1034 Karar sayılı kararı ile, mağdurdaki yaralanma ile ilgili olarak Adli Tıp Şube Müdürlüğünden ayrıntılı rapor alınması ve Anayasa Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal etmesi nedeni ile hak yoksunluğu yönünden sanıkların durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/70 Esas, 2022/211 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında, Katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 7000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın Temyiz İstemi, suçun işlenmediğine,

Sanık ...'in Temyiz İstemi, suçun işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü temyiz dışı sanık ...'in kız kardeşi ...'nin bulunamaması nedeni ile sanıkların ...'yi bulmak için aramaya çıktıkları ve katılanın evinde olduğunu öğrendikleri, katılanın evine gittiklerinde katılanın kapıyı üstü çıplak olarak açtığı, ...' nin içeriden "abi beni kurtar" diye seslenmesi üzerine sanıklar ve temyiz dışı sanıkların katılanı darp ederek yaralanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılan olayda, sanıkların kasten yaralama suçunu işledikleri ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

2. Sanıkların aşamalardaki savunmaları, katılan beyanı, tanık beyanı, olay yeri inceleme raporu, Kırşehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 16.06.2021 tarihli mağdurun yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücutta meydana gelen kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğu görüşünü içerir adli muayene raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanıklara ait güncel adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in suçun işlenmediğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ...'ın suçun işlenmediğine yönelen temyiz sebepleri yönünden yapılan incelemede,

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin katılan beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte Olay ve Olgular başlığı altında (2) nolu paragraf altında bilgilerine yer verilen adli muayene raporu ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu,

Mahkemece sanıklar hakkında adli para cezasına hükmedildiğinden yasal olarak olanak bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık ... hakkında adli sicil kaydında kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması, sanık ...'ın ise daha önce hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeni ile, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasının yer olmadığına dair lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşıldığından

anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/70 Esas, 2022/211 Karar sayılı kararında sanıklarca öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,