Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14469 K.2024/2589

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen düşme kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 1. Çocuk Mahkemesinin, 25.01.2018 tarihli ve 2016/281 Esas, 2018/52 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/3119 Esas, 2021/3738 Karar sayılı kararı ile Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası,

29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.220 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun eyleminin, uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Suça sürüklenen çocuk ... ve inceleme dışı suça sürüklenen çocukların savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, 25.03.2016 tarihli adli muayene raporu, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılan ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... okulda sınıf arkadaşı oldukları, sınıfta iken aralarında rahatsızlık verme ve gürültü yapma hususunda tartışma çıktığı, suça sürüklenen çocuk ...'in "çıkışta kavga var" şeklinde söz söylediği, sınıftan çıktıklarında bu tartışmanın devamı olarak aralarında kavga çıktığı, kavga sırasında suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in birlikte katılan ...'a vurarak onu basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücudunda 1. Derecede kemik kırığı oluşturacak şekilde yaraladıkları, suça sürüklenen çocuk ...'nin eyleminin uzlaştırma kapsamında kalmadığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun haksız tahrik altında kemik kırığı oluşturacak derecede kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılan ve tanık beyanları ile adli muayene raporunun içeriği karşısında, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/3119 Esas, 2021/3738 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,