Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14653 K.2024/2289

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/302 Esas, 2021/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2021/1613 Esas, 2022/1498 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik incelemeye ve sübut'a, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... isimli iş yerinde şoför olarak çalışmakta olan katılan ...'in suç tarihinde sevk ve yönetimindeki ... plaka sayılı tır ile hızlı tren inşaatı şantiyesinden hareketle...

Merkez yönünde seyir halinde iken bir minibüsün geçişini engelleyecek şekilde park etmiş olduğunu görünce minibüsün yakınında demir kesme makası ile demir kesmekte olan sanık ...'i korna çalarak ve seslenerek uyarmasına rağmen aracın çekilmemesi üzerine sesinin duyulmadığını düşünerek aracından inip sanığın yanına giderek yeniden ricada bulunduğunda aralarında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de,

sanığın inkara yönelik aşamalarda değişmeyen tutarlı savunmaları, tanık ...'nün olay yerine Yılmaz'ın yeğeninin de geldiği ve sanığın katılana vurmadığı, katılanın mahkemedeki kendisine vuran şahsın huzurda bulunan sanık olup olmadığını hatırlamadığı yönündeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçtan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, adli raporlar ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Katılanın yaralanmasına ilişkin olarak; Adli Tıp Kurumu Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 17.04.2018 tarihli; "kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek olduğu" ve 21.12.2020 tarihli; "yüzde kalıcı iz niteliğinde olmadığı" görüşlerini içeren adli raporlar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli sicil kaydı ve nüfus kayıt örnekleri incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan yargılama neticesinde; ... isimli iş yerinde şoför olarak çalışmakta olan katılan ...'ın suç tarihinde sevk ve yönetimindeki ... plaka sayılı tır ile hızlı tren inşaatı şantiyesinden hareketle...

Merkez yönünde seyir halinde iken bir minibüsün geçişini engelleyecek şekilde park etmiş olduğunu görmesi üzerine minibüsün yakınında demir kesme makası ile demir kesmekte olan sanık ...'ı korna çalarak ve seslenerek uyardığı, araç çekilmeyince, sesinin duyulmadığını düşünerek aracından inip sanığın yanına giderek yeniden ricada bulunduğunda aralarında kesin olarak belirlenemeyen bir nedenle başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, katılanın sanığa tekme ve kafa atarak basit tıbbi müdahale giderilecek şekilde yaraladığı,

sanık ...'ın da beden gücünü kullanarak katılana vurup, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, sanığın sıcağı sıcağına alınan ifadesinde katılana vurmuş olabileceğini beyan ederek tevilli ikrarda bulunduğu, tanık ...'nün anlatımlarının ise çelişkili olduğu, sanığın eylemini silahtan sayılan bir aletle gerçekleştirdiğine dair delil elde edilemediği, sanık ile katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığı olayda, İlk Derece Mahkeme kararı kaldırılarak,

ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı kesin olarak tespit edilemediğinden bu husus sanık lehine haksız tahrik kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uygulanarak asgari oranda indirim yapıldığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2021/1613 Esas, 2022/1498 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,