Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14719 K.2023/1413

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemininn süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 31.05.2012 tarihli ve 2011/102 Esas, 2012/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5271 Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 31.05.2012 tarihli ve 2011/102 Esas, 2012/656 Karar sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısının temyiz talebi üzerine Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 02.07.2014 tarihli 2014/5593 Esas, 2014/26889 Karar sayılı ilamı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulduğu anlaşılmıştır. 3. Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada Turgutlu

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2015 tarihli 2014/646 Esas, 2015/1223 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 27.11.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği, bu suça ilişkin olarak Turgutlu

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2020/460 Esas, 2020/956 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3 yıl Hapis ve 20.000 TL adlî para cezasına hükmolunduğu, bu kararın 30.03.2022 tarihinde kesinleştiği, 5. 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin 11 ... fıkrası gereği sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Turgutlu

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli 2022/533 Esas, 2022/708 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve katılan arasında önceye dayanan husumet bulunduğu, olay günü tarafların karşılaşmaları üzerine tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık ... ve temyiz dışı sanıklar Kenan ve Kadir'in katılanı silahtan sayılan kesici alet ile yaraladıkları anlaşılmıştır. Katılanın yaralanması ile ilgili Turgutlu Devlet Hastanesinden alınan 20.11.2010 tarihli rapora göre katılanın bıçakla basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda yazılı hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde.

"Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adlî para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenleurgutlu