Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14822 K.2023/6136

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesi, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2017 tarihli ve 2016/2264 Esas, 2017/3729 Karar sayılı kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2018 tarihli ve 1-2015/103177 sayılı itiraznamesi ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2017 tarihli ve 2016/2264 Esas, 2017/3729 Karar sayılı kararına itiraz etmesi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.02.2018 tarihli ve 2018/494 Esas, 2018/630 Karar sayılı kararı ile itirazın reddine ve dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.04.2021 tarihli, 2018/1-128 Esas, 2021/173 Karar numaralı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.11.2017 tarihli ve 2016/2264 Esas, 2017/3729 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2014/149 Esas, 2015/15 Karar sayılı kararının eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/31 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Sanığın eylemi gerçekleştirmediğine ve beraat etmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında daha önce itiş kakış yaşandığı ve çevredekiler tarafından ayrıldıkları, sanığın olay günü karşılaştığı katılana seni öldürürüm diyerek bıçakla saldırıp karın ve kalça kısmından bıçak ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı, tanığın sanığı engellediği, katılanın kaçmaya başladığı ve sanığın tanıktan kurtulup katılanı bir süre daha takip edip bıraktığı, sanığın eyleminin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, kaıtlan beyanı, tanık anlatımları, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. 25.12.2014 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sair temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Uygulanması gerekli kanun maddesinin ilgili fıkrası yönünden

Katılanın 25.12.2014 tarihli adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir mahiyette olduğu, bu durumda 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi yerine aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde uygulanması gerekli kanun maddesinin ilgili fıkrasının yanlış tespiti bakımından açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/31 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,