Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/14848 K.2023/6009

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Giresun Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2015 tarihli ve 2015/2410 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçi adına kayıtlı trafikte kayıtlı olan 2... plakalı aracında şoför olarak çalışmakta olan Ş.A.'nın araç ile birlikte ortadan kaybolduğu, aracın akibeti araştırıldığında aracın Giresun ilinde ikamet eden sanıkta olduğunun tespit edildiği, sanığın yasa, ticari teammüller ve hayatın olağan akışı gereği başka biri adına kayıtlı aracın vekâlet olmadan satılamayacağını bilmesi gerektiği ve aracın şikâyetçinin babası tarafından istenmesine rağmen aracı alıkoyduğu iddiasıyla suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/676 Esas, 2016/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2020/11698 Esas, 2021/11901 Karar sayılı kararı ile;

5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/507 Esas, 2021/909 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan 5237 sayılı Kanun'un 165/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, somut delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; şikâyetçi adına kayıtlı trafikte kayıtlı olan 2... plakalı aracında şoför olarak çalışmakta olan Ş.A.'nın araç ile birlikte ortadan kaybolduğu, aracın akibeti araştırıldığında Giresun ilinde ikamet eden sanıkta olduğunun haricen tespit edildiği, şikâyetçinin babası H.Y'nin yanında E.K. isimli şahıs olduğu halde aracı almak için sanığın yanına gittiği, sanığın tanıklara hitaben "Ben aracı alacağıma karşılık Ş.A' dan aldım, bu arabayı ...'de bir şahsa sattım, 6.000,00 TL getirirseniz arabanızı veriririm" dediği,

sanığın yasa, ticari teammüller ve hayatın olağan akışı gereği başka biri adına kayıtlı aracın vekâlet olmadan satılamayacağını bildiği veya bilmesi gerektiği, 2... plakalı aracın şikâyetçi adına kayıtlı olduğunu bilmesine ve aracın şikâyetçinin babası tarafından istenmesine rağmen, rızası olmadan aracı alıkoyduğu, kabulü ile Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Sanık atılı suçu inkâr etmiştir. Katılan ve tanıkların aşamalarda beyanları alınmıştır. 3. Uzlaşmanın sağlanamadığına yönelik rapor dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR