Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/14877 K.2024/4072

Şikâyetçi İzzet'i kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçları yönünden; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.07.2022 tarihli ve 2022/1141 Esas, 2022/1808 Karar sayılı ek kararın; sanık tarafından temyiz edildiği ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ...'ı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2015/1218 Esas, 2021/569 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a, d, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Şikâyetçi İzzet'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

c) 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/1141 Esas, 2022/1808 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/1141 Esas, 2022/1808 sayılı ek kararı ile 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve şikâyetçi İzzet'i kasten yaralamaya teşebbüs suçlarına yönelik sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesinin değerlendirilmesine gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık ve Şikâyetçi İzzet'i Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçları Yönünden

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden. 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen. “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “…İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçu Yönünden

1. Sanığın katılana borcu olduğu, olay günü katılanın sanığı görünce borcunu istediği, sanığın katılana kafa atıp tabanca ile katılana bir el ateş ederek katılanı adlî muayene raporuna göre sol uyluğundan 4 (ağır) dereceli kemik kırığına, arter yaralanması nedeniyle hayati tehlike geçirmesine ve sol tibial ve peronel sinirin total aksonal nöropatisi ile sol diz ve ayak bileği eklem hareket açıklıklarında kısıtlılık nedeniyle organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sanığın akıl hastalığı bulunduğuna dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Kasten Yaralamaya Teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçları Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/1141 Esas, 2022/1808 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/1141 Esas, 2022/1808 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,