Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15085 K.2024/3234

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/2568 Esas, 2022/1241 Karar sayılı asıl kararı ile 16.05.2022 tarihli ve 2021/2568 Esas, 2022/1241 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2022 tarihli kararının sanığın yokluğunda verilerek, 29.04.2022 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın 06.05.2022 tarihli dilekçesi ile kasten yaralama suçuna dair hükmü süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmışsa da temyiz dilekçesinde sebep bildirmediği belirlenmiş olup, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/2568 Esas, 2022/1241 Karar sayılı asıl kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinde belirtilen 15 günlük süreye ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza

Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesi tarafından sanığa "Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması,

süresi içerisinde kasten yaralama suçundan kurulan hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,