Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/15174 K.2023/1544

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik vaki itirazın reddine ilişkin merci kararının kanun yararına bozulması üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2017 tarihli ve 2016/242 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 29.01.2015 tarihinde işlenen kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (d) ve (e) bentleri,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2017 tarihli ve 2016/242 Esas, 2017/341 Karar sayılı kararına sanık ve katılan tarafından itiraz edilmesi üzerine merci Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.07.2017 tarihli ve 2017/1051 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

3. Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.07.2017 tarihli ve 2017/1051 Değişik İş sayılı kararının kesin nitelikte bulunması nedeniyle Adalet Bakanlığının talebi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/19230 Esas, 2020/644 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanık hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra ibraz edilen Fethiye Devlet Hastanesince verilen 29.01.2015 tarihli hekim raporunda, sanık ...'ün suç tarihi olan 29.01.2015 tarihinde istirahatli olduğunun bildirilmesi karşısında; olay günü sanık ...'ün suçun işlendiği ceza infaz kurumunda görev yapıp yapmadığına ilişkin belge temin edilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilemeyecek olması nedeniyle itirazın reddine karar verilmesi,"

Nedeniyle kanun yararına bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müteâkip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine karar verilmiştir.

4. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2020/922 Esas, 2021/701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle hakkında verilen beraat kararının bozulması talebine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü katılanın hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumununda sanığın da aralarında bulunduğu infaz koruma memurları tarafından darp edilmesi neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı iddiası ile kamu davasının açıldığı belirlenmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönündeki savunması ile uyumlu olan olay günü istirahatli olduğuna dair ibraz ettiği adlî muayene raporu karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın, aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalarda sanığın da kendisine vurduğuna ilişkin anlatımda bulunduğu belirlenmiştir.

4. Sanığın Fethiye Devlet Hastanesince tanzim olunan 29.01.2015 tarihli iş göremezlik raporunda 29.01.2015 tarihinden 30.01.2015 tarihine kadar istirahatinin uygun olduğunun bildirildiği belirlenmekle Kurum giriş çıkış kayıtlarında sanığın olay günü olan 29.01.2015 tarihinde kuruma giriş ve çıkış yapmadığının da tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması ile bu savunmayı doğrular mahiyetteki iş göremezlik raporu ve kurum kayıtları karşısında, Mahkemece verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın atılı suçu işlemediği sabit görülerek beraatine karar verilirken ilgili Kanun maddesinin hatalı gösterildiği belirlenmekle hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan uygulanan Kanun maddesinin hatalı gösterilmesi nedeniyle Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2020/922 Esas, 2021/701 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan; "5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince" ibaresinin çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,