Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/1784 K.2023/1569

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet kararına karşı katılan vekilinin anılan suç yönünden temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmolunan cezanın türü ve miktarı da gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/255 Esas, 2019/15 Karar sayılı kararı ile, a) Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi uyarınca basit yaralama kapsamında kaldığı sonucuna varılarak söz konusu eylemin de 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi uyarınca meşru savunma halinde olduğu gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

b) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan eylemine uyan 6136 sayılı Kanun'un 13. maddesi birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 25 gün karşılığı 500 Türk Lirası para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2019/584 Esas, 2019/1136 Karar sayılı kararı ile, Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri, Sübuta, hatalı kabule, koşulları oluşmadığı halde meşru savunma hükümlerinin tatbik edildiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktulün İstanbul ili Sarıyer ilçesinde ...

Sitesi denilen yerde gece vakti yol verme meselesi nedeniyle münakaşa yaşadıkları, münakaşanın kavgaya dönüşmesi üzerine tarafların birbirlerini elle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, olay yerinden elde edilen görüntü kayıtlarına göre kavganın hareketli ortamında katılanın, sanığa, yere düşmüş olmasına rağmen vurmaya devam ettiği, sanığın da ruhsatsız tabancası ile 1 el katılanın bacaklarına doğru ateş ettiği ve isabet ettiremediği,

arkasını dönüp olay yerinden uzaklaşmaya başlamasına karşın katılanın sanığa arkadan saldırarak olay yerinde bulunan güvenlik görevlileri araya girene kadar ısrarla eylemini devam ettirdiğinin anlaşılması karşısında.

Mahkemece hayati bölgeleri hedef almayan, darp edilmesi neticesinde silahını kullanan ve atışı isabet etmemesine karşın eylemine devam etmediği anlaşılan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrası (e) bendi uyarınca basit yaralama kapsamında kaldığı sonucuna varılarak söz konusu eylemin de 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi uyarınca meşru savunma halinde olduğu gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, görüntü kayıtları içeren 27.08.2018 tarihli bilirkişi raporu, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 07.05.2018 tarihli adli tıp raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin, sübuta, hatalı kabule, meşru savunma koşullarının oluşmadığına, vekalet ücretine yönelen temyiz sebebi yönünden;

Sanık hakkında kurulan hükümde ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın yargısal kararlarda ve öğretide;

bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında;

somut olayda sanığın katılana yönelik yaralama eyleminin meşru savunma kapsamında gerçekleştiği, beraat eden sanık yönünden katılan vekiline vekalet ücretine hükmedilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmadığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.06.2019 tarihli ve 2019/584 Esas, 2019/1136 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.06.2019 tarihli ve 2019/584 Esas, 2019/1136 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,