Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2001 K.2022/3329

TÜRK MİLLETİ ADINA

...

7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli, 2017/334 Esas, 2017/359 Karar sayılı kararı ile hükümlü ...’ın 03.04.2016 tarihinde işlemiş olduğu maktül ...’i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis, maktül ...’i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1. maddesi uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, verilen bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2018 tarihli ve 2018/158 Esas, 2018/312 Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen bu kararın hükümlü müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli ve 2019/302 Esas, 2019/2364 Karar sayılı ilamı ile tarafların temyiz istemlerinin esastan reddine karar verildiği ve hükümlü hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin kesinleştiği, kesinleşen hükümlerin infazı aşamasında,

Cumhuriyet savcılığının cezaların içtimaı talebi üzerine yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu hükümlüye kasten öldürme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen 18 yıl hapis cezasının 765 sayılı TCK’nin 73/2. maddesi gereğince içtimaı ile hükümlünün infazının 6 ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezası olarak yerine getirilmesine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK’da cezaların içtimasına yer verilmemiş olup 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu, kesinleşmesi halinde koşullu salıverme hükümlerinin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı isteneceği öngörülmüştür.

...

Cumhuriyet Başsavcılığı Ağır Ceza İlamat masasının 07.06.2019 tarihli ve 2019/1-3996 sayılı yazısı ile hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen cezaların toplanmasının istenmesi nedeniyle mahkemece suç tarihi dikkate alınarak koşullu salıverilme süresinin belirlenmesine esas olmak üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesi uyarınca kesinleşen cezalarının müebbet hapis ve 18 yıl hapis cezası olarak toplanmasına karar verilmesi gerekirken,

01/06/2005 tarihinden sonra 03.04.2016 tarihinde işlemiş olduğu kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen cezaların suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK’nin 73/2. maddesi uyarınca hücre süresi tayin edilmek suretiyle toplanmasına karar verilmesinin yerinde olmadığı anlaşılmış ise de;

... 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.07.2019 tarihli ve 2019/401 değişik iş sayılı kararı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 101. maddesinin 3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup CMK’nin 264. maddesine göre kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından hükümlü müdafinin verilen bu karara karşı yasal süresi içinde yaptığı itirazın itiraz mercii tarafından incelenmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.