Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2036 K.2022/10062

a)Maktul ... ...’i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b)Mağdur ...’yi kasten yaralama suçu yönünden uyarlama isteminin reddine, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre kurulan ve kesinleşen hükmün aynen infazına,

2)Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.05.2018 tarihli ve 2018/17 Esas, 2018/2650 Karar sayılı bozma ilamı,

3)Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/166 Esas, 2018/172 Karar sayılı kararı;

a)Kasten öldürme suçu yönünden uyarlama isteminin reddine 28.04.1993 tarihli ve 1993/5 Esas, 1993/34 Karar sayılı kararın aynen infazına,

b)Kasten yaralama suçu yönünden uyarlama isteminin reddine, 02.12.1992 tarihli ve 1991/135 Esas, 1992/94 Karar sayılı kararının aynen infazına,

4)Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 16.04.2019 tarihli ve 2019/948 Esas, 2019/2292 Karar sayılı bozma ilamı,

5)Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2019 tarihli ve 2019/148 Esas, 2019/224 Karar sayılı;

a) Maktul ... ...’i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b)Mağdur ...’yi kasten yaralama suçu yönünden uyarlama isteminin reddine, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre kurulan ve kesinleşen hükmün aynen infazına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında ilk derece mahkemesi tarafından uyarlama yargılaması sonucu bozma üzerine verilen hükümler, hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmekle yapılan inceleme sonucunda;

Gereği düşünüldü:

1) Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre verilen ve kesinleşen hüküm ile ilgili olarak mahkemesince her zaman uyarlama yargılaması yapılması mümkün görülmüştür.

2) Hükümlü ... hakkında maktul ... ...’i kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCK’nin 448, 51/1, 59, 31 ve 33. maddeleri, kasten yaralama suçundan 765 sayılı TCK’nin 456/2. maddesi uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a) Hükümlü hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin lehe olduğu kabul edilerek hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararın 3. sayfasından başlayıp 4. sayfasında devam eden bölümde “Kasten Öldürme Suçu bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'da, 765 sayılı Türk Ceza Kanun'da olduğu gibi "mefruz tahrik" halinin sanık lehine cezayı azaltıcı bir hal olarak kabul edilmediği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı gibi,

sanığın haksız tahrik koşullarının oluştuğu konusunda, 5237 sayılı TCK’nin 30/3 maddesi kapsamında, maktulün annesiyle ilişkisinin olduğu konusunda kaçınılmaz bir hataya düşmesini sağlayacak nitelik ve seviyede araştırma da yapmadığı anlaşıldığı halde, sırf sanığın subjektif düşüncesi dikkate alınıp, haksız tahrik hükmünün uygulanmasının 5237 sayılı TCK'nin hükümlerine göre mümkün olmadığı, 5237 sayılı TCK'nin 81/1 ve 62. maddelerinin uygulanması halinde sanık hakkında 25 yıl hapis cezasına hükmedileceği, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nin sanığın aleyhine olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, hem Kasten Öldürme suçu hem de Kasten Yaralama suçu yönünden 765 sayılı TCK'nin hükümlerinin 5237 sayılı TCK'nin hükümlerine nazaran sanığın daha lehine olduğu anlaşıldığından, eski hükümlerin aynen infazına,

CMK'nin 223/7. maddesi gereğince uyarlama davasının reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..” şeklinde kasten öldürme ve kasten yaralama suçları yönünden 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre kurulan ve kesinleşen hükümlerin lehe olduğu kabul edilerek uyarlama isteminin reddine karar verildiği açıklanmak suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişki yaratıldığı gibi bu gerekçeden sonra devam eden bölümde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre kurulan ve kesinleşen hükümde hükümlü lehine hafif haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı,

“maktul ile sanığın annesi arasında ilişki olduğunun ve sanığın eşinin benimle uğraşacağına git ananla uğraş şeklinde sözler sarfetmesi ve çarşı esnafı arasında da bu tür dedikoduların çıkmış olması, maktulün kusurlu olduğu kabul edilerek, sanığın suçunu tahrikin etkisi altında işlediği” şeklinde kabul yapılarak, kabul ile gerekçe arasında çelişki yaratılması,