Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2056 K.2023/3537

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.01.2018 tarihli ve 2016/239 Esas, 2018/6 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.10.2018 tarihli ve 2018/957 Esas, 2018/2207 Karar sayılı kararı ve 11.12.2018 tarih sayılı ek kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... ve Katılan Kurum Vekillerinin Temyiz Sebepleri Sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...’nin, sanıklarla birlikte oturduğu, 5. kattaki apartman dairesinin balkonundan, olay tarihinde saat 21.50 sıralarında düşmesi suretiyle ağır yaralandığı, uzunca bir süre tedavi altında kaldığı, Cumhuriyet savcılığınca bu süre zarfında sanıklar hakkında yapılan soruşturma neticesinde kovuşturmaya yer olmadığına kararı verildiği, ancak daha sonra katılan koma halinden çıkıp kendisinin sanık ... tarafından itildiğini beyan etmesi üzerine sanıklar hakkında kamu davası açıldığı,

dosyada mevcut kayıtlara göre katılanın, bu olaydan önce de 07.03.2015 tarihinde hap içmek suretiyle intihara teşebbüs ettiği, yine dosyada mevcut adli tıp raporunun içeriğine göre olayın öncesinde katılana darp ve cebir uygulandığına, yine katılanın iddiasına göre sol gözüne yumruk atıldığına dair herhangi bir tespitin bulunmadığının anlaşıldığı,

olay sonrasında aynı apartmanda oturup ifadelerine başvurulan tanık Z.D. ve beş yaşındaki oğlu M.D.'nin olayı görmediklerini beyan ettikleri, balkondan itilme sonucu düşen bir kişinin bunu yapan şahıslara karşı direnmesinin bağırıp yardım istemesinin balkon demirlerine tutunmasının gerektiği, oysa ki olayda hiç bir bağırma, yardım isteme, gibi bir durum tespit edilmediği,

aksine tanık R.U. taraflar arasında tartışma sesini duyduğunu, balkona çıktığını, katılanın bir anda yere düştüğünü, aşağı indiklerinde sanık ...'ın da katılanın başında beklediğini beyan ettiği, tüm dosya içeriği, sanık savunmaları, katılan hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu raporu dikkate alındığında katılanın sanıklar tarafından itilerek balkondan düşürüldüğüne dair mahkumiyetleri için yeterli, somut, kesin ve her türlü şüpheden uzak delil bulunamadığı, katılanın anlatımlarının dosyadaki raporlar ile örtüşmediği,

katılan ile eşi sanık ...'ın ve kayınvalidesi olan sanık ...'nin aralarındaki geçimsizlik sebebiyle olay günü tartıştıkları, ancak bu tartışmanın bir kavga ve balkonda mücadele, birbirlerine vurma şekline dönüşmediğinin net olarak ortaya konulduğu, katılanın olay sonrasında tedavi görüp kendisine gelmesinden itibaren sanıklar hakkındaki suçlamalarının olayın etkisi veya psikolojik durumuyla ilgili olabileceğinin değerlendirildiği, bu deliller ışığında sanıkların üzerlerine atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği belirlenmiştir.

2. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

3. Tanıklar R.U., Z.D. ve M.D.'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdurun dosya kapsamında mevcut deliller ve tanık R.U.'nun beyanı ile örtüşmeyen ve aşamalarda farklılık gösteren beyanlarına itibar edilmeyerek, sanıkların üzerlerine atılı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatlerine karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 31.10.2018 tarihli ve 2018/957 Esas, 2018/2207 Karar sayılı kararı ve 11.12.2018 tarih sayılı ek kararı kararında katılan ... ve katılan Kurum vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,