Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/252 K.2022/904

Katılan Ebru İnan'a karşı kasten yaralama suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2019 tarihli ve 2018/952 Esas, 2019/651 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 09.11.2021 tarihli ve 2021/13444 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının onaylı sureti Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2021 tarihli ve 2021/139842 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek;

Dosya aslının, anılan kararın mala zarar verme suçu bakımından... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 05.06.2020 tarihli ve 2019/2603 Esas, 2020/736 Karar sayılı ilâmı ile bozulması nedeniyle yeniden yargılama yapılmak üzere ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/233 Esas sırasına kayden derdest bulunduğu anlaşılmakla, dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve...Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mala zarar verme suçu için 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde öngörülen hapis cezasının basit yaralama suçuna göre üst sınır yönünden daha ağır olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

adı geçen sanığın katılan Ebru İnan'ın yüzüne yumruk vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına ve gözlüğünün kırılmasına sebep olduğu somut olayda, bir fiil ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının birlikte oluşması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın olay tarihinde meydana gelen kavgada gözünde gözlük olduğunu bilerek katılana vurmak suretiyle katılanın gözlüğünün kırılması ve katılanın basit nitelikte yaralanması karşısında 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi uyarınca sanığın daha ağır cezayı ihtiva eden mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek kasten basit yaralama suçundan cezalandırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.