Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/2665 K.2023/1393

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2017/151 Esas, 2018/65 Karar sayılı kararıyla; 1. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında maktule yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 19 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2019 tarihli ve 2018/2295 Esas, 2019/397 Karar sayılı kararıyla; 1. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

2. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile sanık ... müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, sanık ... hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indiriminin uygulanmaması, sanık ...'ın kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğine, Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eşit yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ...ile ...'ın olay tarihinde parkta alkol aldıkları sırada yakınlarında, bankta uyuyan maktulü gördükleri, sanık ...'ın maktulün yanına giderek maktulü uyandırıp bir şeyinin olup olmadığını sorduğu, sanık ...'in ise alkolün etkisi ile maktule banktan kalkmasını, kendilerinin oturacağını söylediği, maktulün banktan doğrularak sanık ...'i terslediği, sanık ...'in bu nedenle maktule doğru hamle yaptığı, sanık ...'ın sanık ...'i tuttuğu, ancak sanık ...'in sanık ...'a tokat atarak sanık ...'dan kurtulduğu, maktule plastik şişe ile vurarak maktulü banktan düşürdüğü ve yerde maktule tekme ile vurarak yaraladığı,

maktulün hastaneye götürülerek tedavi altına alındığı ancak olaydan 4 gün sonra hastanede vefat ettiği olayda, sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan beraatine, sanık ... hakkında ise sanığın eylemi ile ölüm olayı arasında illiyet bağı olmadığı kabul edilerek, kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık ... üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir, sanık ... ise olay anını hatırlamadığını beyan etmiştir.

3. Maktulün ölüm nedeni ile ilgili Adlî Tıp Kurumu 1. Adlî Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 08.03.2017 tarihli raporda, "maktulün yüz bölgesindeki yaralanmalar ile yüz kemiklerindeki kırıkların, yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı ve kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, kronik kalp damar hastalığı bulunan maktulün ölümünün maruz kaldığı tartışma ve darp olayının efor ve stresin tetiklediği kardiyak ölüm sonucu meydana gelmiş olduğu, olay ile maktulün ölümü arasında tıbben illiyet bağı bulunduğu, ceza hukuku açısından illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususunun adli tahkikat ile değerlendirilmesinin uygun olacağı" belirtilmiştir.

4. Katılanlar ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı,

2. Sanık ... yönünden ise eyleminin sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu kabul edilerek, sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılmasına ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden asgari oranda haksız tahrik indiriminin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

Katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının, sanık ...'ın kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden; Sanık hakkında verilen beraat kararının, yerinde, yeterli ve yasal gerekçelere dayandığının belirlendiği, kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

1. Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hüküm yönünden katılanlar vekili ile sanık müdafiinin istinaf isteminde bulunduğu, her hüküm yönünden tüm istinaf istemlerinin incelenmesi ile tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, katılanlar vekilinin istinaf başvurusu yönünden ayrı, sanık müdafiinin başvurusu yönünden ayrı hükümler kurulmak suretiyle karışıklığa neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... müdafiinin, eksik incelemeye, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve eşit yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısının haksız tahrik indirimine yönelen temyiz sebepleri yönünden; Dosya kapsamına göre, olayda ilk haksız hareketin bankta uyumakta olan maktule "kalk lan biz oturacağız" diye sataşarak kalkmasını söyleyen sanık ...'den geldiği anlaşıldığından, yasal şartları oluşmadığı halde sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2019 tarihli ve 2018/2295 Esas, 2019/397 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ile Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,