Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3422 K.2022/4922

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 12 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.

2. Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2016 tarihli ve 2015/656 Esas, 2016/240 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2020/2433 Esas, 2020/7114 Karar sayılı ilâmıyla;

"a)Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Manisa Şube Müdürlüğünce evrak üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim olunan 12/03/2015 tarihli raporda, ”Maksilla kemiğinde kırık hattı” bulunduğunun belirtildiği ve fakat bahse konu yaralanmanın “yüzde sabit iz” niteliğinde olup olmadığı yönünde herhangi bir görüşe yer verilmediği anlaşılmakla, katılanın, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak,

yüz bölgesinde meydana gelen kemik kırığının, yüzde sabit ize neden olup olmadığının da tespiti ile 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere uygun adli muayene raporunun temini ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b)28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2020/181 Esas, 2021/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.03.2020 tarihli ve 2021/41741 sayılı, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine karar verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Katılan vekilinin, aynı gün Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinde duruşmasının bulunduğunu belirterek duruşmanın uygun görülecek bir başka güne ertelenmesi talebini içerir 25.01.2020 tarihli mazeret dilekçesi ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmeden duruşmaya devamla esas hakkındaki mütaalaya karşı beyanı tespit olunmadan yokluğunda hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinde mağdur ve şikâyetçi için öngörülen hakların ihlâli suretiyle hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR