Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/3550 K.2022/4122

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/99 Esas, 2021/45 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının, hüküm duruşmasında hazır olduğu ve esas hakkındaki mütalaasını açıkladıktan sonra Mahkemece verilen kararın, huzurunda tefhim olunduğu, karar tarihinin 19.01.2021 olduğu, Mahkemece açıklanan hükümde kanun yolu, mercii ve süresi konusunda yanıltmanın bulunmadığı, Cumhuriyet savcısının davanın esası hakkında açıkladığı mütalaaya aykırı verilen Mahkeme kararını temyiz yoluna taşıma gayesiyle süre tutum dilekçesi sunduğu,

her ne kadar fizikî süre tutum dilekçesinde tarih olarak "25.01.2021" belirtilmiş ise de Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) Evrak İşlem Kütüğü üzerinden yapılan denetimde dilekçenin asıl tarihinin "01.02.2021" olduğu, duruşmada hazır bulunan Cumhuriyet savcısı yönünden temyiz süresinin,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca bir hafta olduğu ancak o yer Cumhuriyet savcısının kanunî süre geçtikten sonra 01.02.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,