Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/36 K.2022/1997

Sanık ... hakkında, A-Mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan beraatına, B-Mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-d, 35, 29, 62, 53, 63, 54. maddeleri gereğince 7 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında tehdit suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin eksik incelemeye, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, TCK'nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde,

Sanığa yüklenen tehdit suçunun gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın üzerine atılı suçu 02/09/2013 tarihinde işlediği, 12/12/2013 günü mahkemesince savunmasının alındığı anlaşılmakla; zamanaşımını kesen işlem en son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 12/12/2013 tarihinden karar tarihine kadar asli zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

B-Sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise,

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay gecesi arkadaşının düğününe giden mağdurun eve geç gelmesi nedeni ile eşi olan sanık ile tartıştıkları, aralarındaki tartışma sırasında sanığın mutfaktan bıçak alıp mağduru 3 yerinden bıçakladığı olayda, mağdurdan gelen haksız hareketin boyutu göz önüne alındığında asgari oranda haksız tahrik uygulanması yeterliyken yazılı şekilde 1/2 oranında indirim uygulanarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

2-Sanık ilk savunmasında mağduru yaraladıktan sonra ambulansı aradığı ifade etmesine rağmen bu hususta araştırma yapılmaması ve TCK'nin 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması,

3-Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen vekalet ücreti takdir edilmemesi,