Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/424 K.2022/3832

B) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/10/2018 tarih ve 2018/1142 Esas, 2018/1295 Karar sayılı kararı ile; "İstinaf başvurusunun esastan reddine dair" kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/10/2018 tarih ve 2018/1142 Esas, 2018/1295 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, beş yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, müştekide meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde hiç isabet olmayan hallerde uygulanan alt sınırdan ceza verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış bu husus bölge adliye mahkemesince de eleştiri yapılmıştır.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 15/10/2018 tarih ve 2018/1142 Esas, 2018/1295 Karar sayılı kararında eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın; eksik soruşturma yapıldığına, suç işleme kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın ağır olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,