Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/426 K.2022/3522

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.09.2018 tarih ve 2017/3071 Esas, 2018/1924 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.09.2018 tarih ve 2017/3071 Esas, 2018/1924 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.09.2018 tarih ve 2017/3071 Esas, 2018/1924 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın suçu işlemediğine, eksik incelemeye, lehe yasa hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın beraatine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak,

1) Olay tarihinde mağdurun cep telefonu ile temyize gelmeyen sanık ...'ın eşinin kullandığı cep telefonuna, telefonu ...'ın kullandığı düşüncesi ile ...'ın eşini ve annesine yönelik sinkaflı mesajlar gönderdiği, ...'ın bu mesajları kayınbiraderi olan sanık ... ile paylaştığı, birlikte tanık ...'un kullandığı araca binerek önce ...'ın evinin önüne gittikleri, ...'ın evinden av tüfeğini alıp gelmesinden sonra mağduru aradıkları, yerini öğrenip yanına gittikleri, sanık ...'un mağdurla konuştuğu sırada ...'ın araçtan av tüfeğini alıp, mağdura ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettiği olayda;

sanık ...'un, ... ile birlikte mağduru araması ve olay sırasında yanında bulunması şeklindeki eylemlerinin asli iştirak kapsamında olmayıp, TCK'nin 39/2-c maddesi uyarınca kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan, Kayseri (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.12.2013 tarih ve 2013/266 Esas, 2013/161 Karar sayılı ilamında sanığın TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup ve sanığa isnat edilen TCK'nin 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı,

yine sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olan Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2014 tarih ve 2014/48 Esas, 2014/209 Karar sayılı ilamında sanığın TCK'nin 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak bu suçun da aynı Kanunla uzlaşma kapsamına alındığı gözetildiğinde, söz konusu yeni düzenleme karşısında öncelikle tekerrüre esas alınan tehdit suçu yönünden uzlaştırma işlemi uygulanması,

uzlaşmanın olumlu sonuçlanması halinde, hırsızlık suçuna ilişkin kararda uzlaşma işlemi uygulanarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,