KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/5797 E., 2022/5855 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- TCK'nin 86/2, 86/3-a, 29, 62, CMK'nin 251/3. maddeleri uyarınca 1.680 TL adli para cezası.
- Temyiz edenler
- Sanık ... müdafii, katılan Bakanlık vekili
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında müşteki ...'ye yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik, takdiri indirim ve basit yargılamaya ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan Bakanlık vekilinin;
alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna, haksız tahrik ve iyi hal indirimi yapılmaması gerektiğine, koşulları oluşmadığı halde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin isabetli olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,
Ancak;
1) Yargılamanın genel hükümlere göre yürütülmesi karşısında yasal koşulları oluşmadığı halde, cezasından basit yargılama usulü kapsamında CMK'nin 251/3. maddesine göre indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi,
2) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinin "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/5797, K. 2022/5855, 29 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama