KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/6326 E., 2022/9190 K.
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2022
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hükümler
- 1)Sanık ...’ın, maktul ...’ı kasten yaralama sonucu ölüme sebep olma suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 87/4, 29, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair; Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinin 26/05/2015 tarih ve 2012/265 Esas – 2015/217 Karar sayılıkararı, 2)Kararın sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza
Karar Detayı
322 kelime·2 dk okuma
Dairemizin 15/10/2019 tarih ve 2019/1329 Esas – 2019/4387 Karar sayılı ilamı ile "Bozulmasına" karar verilerek dosyanın Bingöl Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine, 3) Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 tarih ve 2019/433 Esas – 2020/63 Karar sayılı. “Sanık ...’ın, maktul ...’ı kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine” dair kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak.
Gereği görüşülüp düşünüldü: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü;
kararın usul ve yasa aykırı bulunduğuna, haksız ve açıkça hukuka aykırı olduğuna, sanığın öldürme kastını bulunmadığına, bozma öncesi sanığın TCK’nin 87/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanığın, bozma sonrası yargılamada TCK’nin 81/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi sebebiyle iki karar arasında büyük farklılık olduğuna, delillerin mahkumiyete elverişli olmadığına, gerekçenin yetersizliğine, sanığın beraatine, aksi halde taksir hükümlerinin, ya da TCK’nin 87/4. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinden görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,