Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/700 K.2022/1005

1) Sanık ... hakkında, katılan ...'a yönelik basit tehdit suçundan; CMK'nin 223/2-emaddesi uyarınca beraatine, 2)Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 86/3-e, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

TEMYİZ EDENLER

Katılan sanık ..., o yer Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının 10/07/2014 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararını temyiz ettiği, sanık ...’ın temyiz talebinin ise kendisi hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu, sanık sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yapılan itirazının ise ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13/10/2014 tarih ve 2014/1192 D. İş sayılı kararı ile reddedildiği, bu kararın sanık müdafiine 30/10/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak bu karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdura yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve haksız tahrik nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; incelenen dosyaya göre mahalli mahkemece verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ...'ın; atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, olayda kendisini savunduğuna, verilen cezanın haksız olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında, katılan ...'a yönelik tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılanın aşamalardaki beyanını destekleyen tanık ...'ın 15/02/2012 tarihli ifade tutanağı ve tüm dosya kapsamı içeriği nazara alındığında; taraflar arasında ailevi meselelerden çıkan tartışma esnasında sanığın, katılana yönelik olarak "sen evde kal da kozlarımızı paylaşalım" şeklindeki sözlerinin, olayın devamında taraflar arasında devam eden süreçte nazara alındığında, sair bir kötülük yapacağından bahisle tehdit kastıyla söylendiği, anılan eylemin TCK'nin 106/1-2.c. kapsamında basit tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden; yanılgılı değerlendirme neticesinde yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,