Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/7749 K.2022/8999

İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2019 tarih ve 2017/127 Esas, 2019/220 sayılı kararı ile.

1) Sanık ... hakkında: maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, 2) Sanık ... hakkında: maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiği, B) Bu hükümlerin istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/06/2020 tarih ve 2019/1973 Esas, 2020/586 sayılı kararı ile “düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine” karar verildiği,

C) Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairemizin 09/11/2021 tarih 2020/5446 Esas ve 2021/13977 sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak, dava dosyasının İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, D) İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2022 tarih ve 2021/553 Esas, 2022/41 sayılı kararı ile.

1) Sanık ... hakkında: maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla, 2) Sanık ... hakkında: maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümlerin sanık ..., sanık ... müdafii ile katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan incelemesinde .

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31/01/2017 tarihli ve 2016/982 K, 2017/29 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere; “bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 325 ve 5271 sayılı CMK'nin 306. maddelerinde düzenlendiği, bu suretle temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı,

ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmadığı, anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı” gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/06/2020 tarih ve 2019/1973 Esas, 2020/586 sayılı kararını temyiz etmeyen, ancak diğer sanık ... hakkındaki Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 09/11/2021 tarih 2020/5446 Esas ve 2021/13977 sayılı bozma ilamından CMK'nin 306. maddesi uyarınca yararlandırılan sanık ... hakkında, mahkemenin bozma ilamına uyarak verdiği hükmü sanığın temyiz hakkı bulunmadığından, sanık ...’ın temyiz isteminin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiş, bu nedenle tebliğnamedeki anılan sanık yönünden savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle bozma öneren düşünceye de iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan bozma üzerine kurulan hükmün CMK’nin 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ilişkin, bozma üzerine kurulan İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/02/2022 tarih ve 2021/553 Esas, 2022/41 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... müdafiinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, katılan ... vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle.