Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8368 K.2022/7780

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.01.2020 tarihli ve 2018/666 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin altıncı fıkrası ve beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 01.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.06.2022 tarihli ve 2022/111472 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/99491 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/99491 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği ile;

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının 01.07.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 30.03.2017 tarihinde kasıtlı suç işlemesi sebebiyle hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/620 Esas, 2021/2794 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.02.2022 tarihli ve 2022/334 Esas, 2022/453 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ilişkin kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek istinaf incelemesine konu edilmediği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın adlî sicil kaydında daha önce işlemiş olduğu trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu nedeniyle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2017 tarihli ve 2016/1683 Esas, 2016/1404 sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet kaydının bulunduğu halde, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde yer alan “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması... gerekir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlıklı 231 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan altıncı fıkrasının (a) bendinde yer alan;

(6) (Ek: 6.12.2006-5560/23 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

Şeklindeki düzenlemede, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması ön koşullar arasında sayılmıştır.

2. İnceleme konusu somut olayda sanık ...'in, kasten yaralama suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2017 tarihli ve 2016/1683 Esas, 2016/1404 Karar sayılı ilâmı ile trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 06.01.2017 tarihinde kesinleştiği, 24.04.2017 tarihinde infaz edildiği, inceleme konusu suçun 30.03.2017 tarihinde gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.

Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel nitelikte mahkûmiyeti bulunduğu hâlde sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

3. Bununla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.03.2014 tarihli ve 2014/14-103 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm değildir. Bunun sonucu olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında sayılan hükümlerden olmadığından, bu tür kararların kanun yararına bozulması durumunda yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için verilecek hüküm veya kararlarda lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyeceği gözetilmelidir.

III. KARAR