Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8371 K.2022/7788

Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/899 Esas, 2019/1314 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, hükmün açıklanması suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.700,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 12.12.2019 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.06.2022 tarihli ve 2022/1864 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97606 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/97606 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-e, 35/1 ve 29/1. maddeleri gereğince tayin edilen 101 gün adli para cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 84 gün adli para cezası yerine, 85 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden sonuç ceza olarak 1.680,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.700,00 Türk lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün yargılama konusu kasten yaralama eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre temel cezanın “120 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

3.Hükümlünün eylemini silahtan sayılan alet ile gerçekleştirdiği, bu itibarla Mahkeme tarafından belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca (1/2) oranında kanunî artırım oranı uygulandığı belirlenmiştir.

4.Hükümlünün eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek Mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında teşebbüs sebebine dayalı takdiri indirim oranı uygulanmıştır.

5. Hükümlünün eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek Mahkeme tarafından belirlenen ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik sebebine dayalı takdiri indirim oranı uygulanmıştır.

6Hükümlü hakkında hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 101 gün adlî para cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak cezanın “84 gün karşılığı adlî para cezası” yerine “85 gün karşılığı adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

6. 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü takdîren 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilen adlî para cezası miktarının, “1.680,00 TL adlî para cezası” yerine “1.700,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Akhisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/899 Esas, 2019/1314 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini silahtan sayılan av tüfeği ile işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35 inci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 135 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına

Sanığın eylemini haksız tahrik altında işlemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 101 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 84 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.680,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,