Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8671 K.2023/4418

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/85 Esas, 2019/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2019/1019 Esas, 2019/2066 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi,

29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Haksız tahrikin derecesine, temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü Kocamustafapaşa Parkı’nda maktul ve ...'nin yürüdüğü sırada sanık ...'in yanlarına geldiği, ...'nin maktul ve sanığın yanlarından ayrıldığı, sanık ile maktulün bir süre konuştuğu daha sonra ayrıldıkları, bu sırada sanığın maktulün arkasından gelerek, belinden çıkardığı bıçak ile bacağından bıçakladığı, maktulün hastaneye kaldırıldığı sırada kendisini yaralayan kişinin “Jet ...” lakaplı kişi olduğunu tanık ...'a söylediği,

Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Hastanesi’ne kaldırılan maktulün 31.01.2018 günü saat 09.00 sularında vefat ettiği ve sanığın tüm aşamalardaki maktulün kendisine küfür ettiğine dair istikrarlı beyanları ve bu durumun aksini gösterir herhangi bir delilin bulunmaması karşısında da sanık hakkında asgari düzeyde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı haksız tahrik altında işlediğini kabul etmiştir.

3. Tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 10.12.2018 tarihli raporuna göre; "Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanması sonucu büyük damar kesisine bağlı kanama ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu " Görüşünü içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

5. Olay anını gösterir kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin rapor dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, suç vasfı ve olayın gelişim süreci aynı kabul edilmekle; 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren

14.04.2020 gün ve 7242 sayılı Kanun'un 12 nci maddesiyle yapılan değişiklikten önce 12 yıldan 16 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi gereğince, maktulde ki yaralanmanın yeri ve boyutu ile sanığın kastının yoğunluğu göz önünde bulundurulduğunda 12 yıl hapis cezasına hükmolunması yeterli görülmediğinden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

maktulde ölüme sebebiyet veren yaralanmanın ulaştığı boyut ve niteliği göz önünde bulundurulduğunda temel cezanın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.12.2019 tarihli ve 2019/1019 Esas, 2019/2066 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,