Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/8834 K.2022/9093

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ... adına tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat mazbatası üzerinde yapılan inceleme neticesinde tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki Dairemizin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/1168 Esas, 2022/4475 Karar sayılı kararıyla; adı geçen katılana çıkarılan tebligat mazbatasına.

“Muhatabın o anda evde olmaması sebebiyle muhatap yerine muhatap ile birlikte aynı konutta ve sürekli oturduğunu beyan eden, görünüşe göre ... olan kayınpederi ...’a teslim edilmiştir.” şeklinde şerh düşüldüğü; ancak, 7201 sayılı Kanun’un “Teblig mazbatası” başlıklı 23 üncü maddesinin yedinci fıkrasının ilgili bölümünde belirtilen.

“21 inci maddedeki durumun tahaddüsü halinde bu hususlara mütaallik muamelenin yapıldığını, adreste bulunmama ... sebebi, [belirtilir.]” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacak şekilde muhatabın adreste bulunmama sebebinin belirtilmediği, bu itibarla bu itibarla adı geçen katılana çıkartılan tebligatın usûlüne uygun olmadığı şeklindeki gerekçeyle dava dosyasının, eksikliğin giderilmesi amacıyla Mahkemesine iadesine karar verildiği ancak Mahkemece katılan ... adına çıkarılan tebligatın yine aynı yöntem izlenerek usûlsüz şekilde tebliğ edildiği belirlenmiştir.

Evvelce de belirtildiği üzere gerekçeli kararın, kanun yoluna başvuru hakkı bulunanlara tebliğ edilmemesinin ya da usûlsüz tebliğ edilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (AİHM) içtihadî değerlendirmeleri ile kapsamı belirlenen AİHS’in “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6 ncı maddesi bünyesinde barındırılan“çelişme ilkesi”, “silahların eşitliği ilkesi”, “mahkemeye erişim hakkı”, “duruşmaya etkili katılma hakkı”, “delil sunma hakkı” ve “gerekçeli karar hakkı” şeklindeki hakları ve bir bütün olarak adil yargılanma hakkını ihlâl edeceği anlaşılmıştır.

Nitekim AİHM, Hadjianastassiou/Yunanistan, B. No. 12945/87, 16.12.1992 kararında, ilgilisinin gerekçeden haberdar edilmemesinin AİHS’in 6 ıncı maddesi kapsamında gerekçeli karar hakkının ihlâli olduğunu açıkça ifade etmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, muhatabın adreste bulunmama sebebinin tebligat mazbatasında belirtilmemesi hâlinde ilgili tebligat işleminin, 7201 sayılı Kanun'un amir hükmüne aykırı olmakla usûlsüz olacağında tereddüt bulunmadığı gözetilerek muhatabın adreste bulunmama sebebinin belirtilmemesi durumunda adresten ayrılmanın daimi mi yoksa muvakkat mi olduğunun anlaşılamayacağı,