Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9053 K.2023/230

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2013/799 Esas, 2014/499 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ...

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2013/799 Esas, 2014/499 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2020/219 Esas, 2020/4373 Karar sayılı kararı ile; "a) Sanığın ve katılanın aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdur ...'yi yaralamak amacıyla üzerinde taşıdığı tabanca ile birden fazla kez ateş etmesi neticesinde mermilerden birinin oradan geçmekte olan katılan ...'ye isabet etmesi sonucunda sol bacağından yaralandığı olayda, sanık hakkında TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/156 Esas, 2020/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği. 1. Sanığın katılanın yaralanmasını öngörmesinin mümkün olmadığına, 2. Eksik inceleme ile karar verildiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın dosyada bulunan inceleme dışı müştekilerle aralarında çıkan kavga esnasında, sanığın silahından çıkan kurşunlardan birinin olay mahalinden tesadüfen geçmekte olan katılana isabet etmesi sonucu katılanın doktor raporunda belirtildiği üzere basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücutta kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 2. Sanık atılı suçu ikrar etmiştir. 3. Adli Tıp Kurumu ...

Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 06.05.2013 tarihli raporunda, "sol tibia proksimalde 1/3 kesim anteriorda giriş çıkış deliği mevcut olduğu, bu yaralanmanın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkileyen kemik kırığına" neden olduğu tespit edilmiştir. 4. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporunda, "...'nın sağ el üstü svabında atış artıkları olduğu" belirlenmiştir.

5. Hukuki süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Kast unsuruna yönelen temyiz istemi Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, mezkûr ilâma uyma kararı veren Mahkemece olası kast hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Eksik incelemeye yönelen temyiz istemi Sanığın atılı suça yönelik ikrar içeren savunması, bunu doğrulayan katılan beyanı ile uyumlu doktor raporu ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün Uzmanlık raporu karşısında, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Vesaire yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi usul ve sıra gözetilerek ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih 2013/259 Esas ve 2013/273 sayılı kararı gereğince, aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel hapis cezasının belirlenmesinin ardından sanığın cezasından 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendine göre ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasına artırım yapılması ve bundan sonra olası kast nedeniyle 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre indirim yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de, sonuç cezaya etkili görülmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Adlî sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra,

15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine "ertelenen veya" ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen" ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR