KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2022/906 E., 2022/3542 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
- Hükümler
- 1) İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2018 tarih ve 2018/8 Esas, 2018/102 sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında; katılan ...’e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 82/1-e, 35, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar.
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarih ve 2018/640 Esas 2018/680 sayılı kararı ile “istinaf başvurularının esastan reddine” dair karar.
TEMYİZ EDENLER
Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarih ve 2018/640 Esas, 2018/680 sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükmün 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 29/05/2018 tarih ve 2018/640 Esas, 2018/680 sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuk müdafinin eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin cezadan takdire bağlı indirim yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2022/906, K. 2022/3542, 11 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama