Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9314 K.2024/1471

Giresun

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.12.2020 tarihli ve 2019/556 Esas, 2020/376 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/420 Esas, 2021/1064 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası,

62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eylemin kasten yaralama olduğundan bahisle vasfa, meşru müdafaa ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrik indirim oranına, fazla ceza tayin edildiğine, ilişkindir. B. Katılan vekilinin temyiz sebepleri; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın olay tarihinde arkadaşları ile birlikte eğlenmek amacıyla Yılgın mevkiinde bulunan ...'e ait olan ... isimli alkollü mekana gittiği, işyerinin kapanmasına yakın bir saatte masada bulunan kız arkadaşı ...'ın şarkı söylemek istemesi üzerine garsonu yanına çağırarak arkadaşının şarkı söylemek istediğini söylediği, bunun üzerine garsonun saatin geç olduğunu, artık mekanın kapatılacağını, böyle bir şeyin mümkün olmadığını söylemesi üzerine katılan ....'ün ayağa kalkarak garsonlara vurmaya başladığı ve bu şekilde garsonlarla katılan arasında bir arbedenin yaşandığı, katılanın bir türlü sakinleştirilemediği, etrafa saldırdığı,

daha sonra oturdukları masaya gelerek tekme attığı, sonra tekrar garsonlara doğru yönelerek taşkınlığına devam ettiği, olay yerinde tişortünün yırtıldığı ve bunun üzerine oturduğu masanın bulunduğu yere tekrar gelerek masadan kamera kayıtlarından mont olduğu anlaşılan kıyafetini alarak olay yerinden ayrılmak için kapıya doğru yöneldiği esnada sanık ...'in kapıdan girdiği, bu defa sanık ile katılan arasında tartışma yaşandığı,

sanığın elinde bulunan ateşli silahla havaya bir el ateş ettiği, daha sonra katılan ....'ün sanık ...'in üzerine doğru gittiği, bu esnada sanığın katılana doğru elinde bulunan ruhsatsız olduğu tespit edilen silah ile ateş etmeye başladığı ve bu şekilde katılan ....'ün sağ alt bacakta gastrokinemius kası üstünde 2 tane, sol arka üst bacakta 1 tane, kalça üzerinde 3 tane, ön sol üst kısımda 1 tane, testtis üzerinde 1 tane olmak üzere toplam 8 adet kurşun ile yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Katılan hakkında Giresun Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 07.10.2019 tarihli rapor, uzmanlık raporları, sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, görüntü izleme ve inceleme tutanağı, nüfus ve adli sicil kayıtları ile kolluk tutanakları dava dosyasında bulunmaktadır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de.

5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi gereğince uygulanan (1/2) oranındaki tahrik indiriminin hakkaniyete uygun olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılması ile sanık hakkında (1/3) oranında indirim uygulanarak yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

katılan tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma ve aynı Kanun’un 27 nci maddesinde düzenlenen ''Sınırın aşılması" koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu,

katılandaki yaralanmanın niteliği, suçta kullanılan silâhın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, sanığın eylemine uyan suç vasfının ve buna bağlı yaptırımların isabetli şekilde tayin edildiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2021/420 Esas, 2021/1064 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun