Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9842 K.2023/2628

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2015/406 Esas, 2016/1220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2020/12909 Esas, 2020/17570 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 30.11.2020 tarihli ve 2020/12909 Esas, 2020/17570 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanması hususunun değerlendirilmesi, mağdur ...'a yönelik teşdiden karar verilmesi, sanığa ek savunma verilmesi, tekerrüre esas alınan ilamın denetime imkan verir şekilde belirtilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Mağdur ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri suçun işlenmediğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, fazla ceza tayin edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mağdur ... ile sanığın evli oldukları, mağdur ...'nin müşterek çocukları olduğu, olay tarihinde mağdurlar ve sanığın komşularına misafirliğe gittikleri, dönerken sanığın aldığı alkolün etkisi ile caddede

ve evlerinde eşi mağdur ... ile tartıştığı, sanığın mağdur eşi ... ve çocuğu mağdur ...'yi darp ettiği, mağdurlar hakkında düzenlenen raporlara göre; yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında; Dairemizin bozma ilâmı öncesi aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, bozma sonrası mağdur ...'ye yönelik kurulan hükümde; 1412 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin yürürlükte bulunduğu gözetilmeksizin, kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, basit yargılama usulü uygulanmaması nedeniyle indirim yapılmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve eksik bir incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenle ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/476 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün mahsus yerindeki "283/1” ibaresinin " 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin (son) fıkrası" olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün ve diğer hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,