Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2022/9860 K.2023/2831

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/294 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/294 Esas, 2016/110 Karar sayılı kararının, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/8031 Esas, 2020/12789 Karar sayılı ilâmı ile katılanın 5237 sayılı Kanun'un 86 ve 87 nci maddelerindeki tüm unsurları içerecek şekilde yaralanmasının niteliği hususunda kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile hüküm kurulması ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli ve 2020/208 Esas, 2021/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; eksik incelemeye, haksız tahrike, meşru savunma nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. 1. Katılanın suç tarihinde aracıyla giderken yaya olan sanık ile karşılaştığı, sanığın yanında durduğu ve tartışmaya başladıkları, katılanın beyanına göre bu tartışma sırasında sanığın hakaret ve tehditte bulunduğu, katılanın olay yerinden uzaklaştığı, bir süre sonra tekrar karşılaştıkları, sanığın katılana hitaben tehditte bulunduğu, elinde bulunan olaydan sonra ele geçirilemeyen nacakla katılanın arabasına vurarak zarar verdiği, aynı nacakla katılanın ayağına vurarak hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği,

sanığın savunmasına göre katılanın kendisinin yolunu keserek aracına sokmaya çalışması nedeniyle yerden taş alarak katılanın ayağına attığı, olay anını gören herhangi bir tanık olmadığı, sanık ile katılan beyanlarının oluşa ve hayatın olağan akışına uygun olmadığı, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı net olarak belirlenemediğinden sanığın haksız tahrik altında atılı suçu işlediği kanaatine varılmış buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanı, adlî rapor, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

eksik inceleme bulunmadığı anlaşılmış, meşru savunma hükmünün uygulanabilmesi için ilk saldırının kimden geldiğinin kesin olarak belirlenmesinin ve meşru savunma unsurlarını teşkil eden saldırı ve savunmaya ilişkin diğer koşulların somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerektiği, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı net olarak belirlenemediğinden Mahkemece meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasında ve 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği asgari oranda (¼) haksız tahrik indirimi uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR