Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1042 K.2024/4601

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/152 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararının sanık ve müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 09.05.2018 tarihli ve 2016/5916 Esas, 2018/2155 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanıkların maktule ateş ettiklerini görmesine rağmen maktule sopa ile vurarak etkisiz hale getirmeye çalışan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesi kapsamında kasten öldürme suçuna yardım fiilini oluşturduğu ve olayda gerek sanığa gerek üçüncü bir kişiye yönelik ancak öldürmeyle defi mümkün bir saldırı bulunmadığının anlaşılması karşısında meşru müdafaa koşullarının da bulunmadığı nazara alınarak sanığın haksız tahrik altında kasten öldürmeye yardım etme suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2018/401 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/1, 29/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, eylemin meşru savunma koşulları altında yaralama olarak nitelendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay günü, sanığın çalışanı olduğu gazinoya alkollü olarak gelen maktulün güvenlik görevlisi olan temyiz dışı sanık ... tarafından içeriye alınmadığı, olay yerinden ayrılan maktulün bir süre sonra elinde tüfekle gelerek zorla içeriye girmek istediği, bu arada garson olan sanığın dışarıda bulunduğu, çıkan tartışma üzerine gazino yetkilisi inceleme dışı sanık ...'in ruhsatsız silahı, ...'in ise emanete bırakılan başka bir tabanca ile maktule ateş ettikleri, dışardan gelen ve durumu gören sanığın ise maktulü etkisiz hale getirmek maksadıyla ona sopayla vurduğu,

maktulün aldığı iki mermi yarası ile öldüğü bunlardan bir tanesinin sanık ... tarafından meydana getirildiğinin sabit olduğu, ...'in yaptığı atışların ise maktule isabet edip etmediğinin belirsiz olduğu, maktulde ayrıca darp izi de tespit edildiği anlaşılan olayda.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, temyiz dışı sanıkların maktule ateş ettiklerini görmesine rağmen maktule sopa ile vurarak etkisiz hale getirmeye çalışan sanığın, temyiz dışı diğer sanıklara yardım ettiğinin saptandığı,

hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta yer alan nedenlerle Bursa