Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/106 K.2024/7051

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.04.2019 yerine 31.03.2019 olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan hükmolunan cezanın miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2019/441 Esas, 2021/173 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 29, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/1345 Esas, 2021/1829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ve sanığın mükerrir olduğundan bahisle tekerrüre ilişkindir. 2. Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, teşebbüs ve haksız tahrikin derecesine, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ve eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin kabulü ile suç vasıflarının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği, katılanlardan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık hakkında belirlenen haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, katılanlar vekili ile sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli ve 2018/236 Esas, 2019/5 Karar sayılı, 18.01.2019 tarihinde kesinleşen ilamı ile 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi uyarınca hükmedilen hapis cezasından çevrili 500,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçu yönünden. Sanık müdafilerinin 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan kesin nitelikteki hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, 2. Kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılanlar vekili ve sanık müdafiilerinin temyiz istemleri tekerrür hükümlerinin uygulanması zorunluluğu yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/1345 Esas, 2021/1829 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2019/441 Esas, 2021/173 Karar sayılı ilamındaki hükümlerin (A) ve (B) bentlerine (8) no'lu fıkra olarak "Sanık ...'in adli sicil kaydına göre Düzce

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2019 tarihli, 2018/236 Esas ve 2019/5 Karar sayılı sayılı ilamı ile verilmiş 18.01.2019 tarihinde kesinleşen 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Düzce