Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/1098 K.2024/2610

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyizi kabil olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2020/32 Esas, 2021/739 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/1373 Esas ve 2022/2047 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası,

87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sanığın suç kastının olmadığına,

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın inşaat iskelelerini garaja koymak için malzemeleri indirmeye başladıkları sırada binanın alt katında çiçekçilik işi yapan katılan ... ile malzeme indirilmesi konusunda tartışmanın başladığı, tartışma sırasında Ramazan'ın Muhammet'e yumruk attığı, bu sırada Halil İbrahim'in ise Muhammet'i belinden tutarak korkuluk demirlerine çarptırdığı, Muhammet'in korkulukları aşarak yere düştüğü, etki nedeniyle Muhammet'in T9 ve T11 vertebralarda çökme fraktürleri (1/3’ten az), sağ ayak birinci parmak proksimal falanks kırığı ve (iç tabulayı da ilgilendiren) oksipital kemik kırığı mevcut olduğu,

yaralanmasının yaşamsal tehlikeye neden olduğu ve kırıkların hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (5) derece olduğu belirlenmiş, sanık ...'in üzerine atılı suç yönünden kusur ve kastının bulunmadığı, amacının Ramazan ile Muhammet'i ayırmak olduğundan beraatine hükmedilmiştir.

2. Katılan anlatımı, tanık beyanları, sanık savunması, Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 17.12.2019 tarihli raporu ve diğer raporlar, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "...sanığın kastının kavgayı ayırmaya yönelik olması halinde, inceleme dışı ...'ı tutması gerektiği, ancak bunu yapmadığı, bu arada ...'dan yumruk yemiş olan katılanı belinden tuttuğu dikkate alındığında, sanık ...'ın, katılana yönelik yaralama kastıyla hareket ettiğinin kabulü gerektiği" gerekçesiyle sanığın kastının kasten yaralamaya yönelik olduğu belirlenerek Hukuki Süreç başlığının ikinci paragrafındaki gibi hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/1373 Esas ve 2022/2047 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,