Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2023/133 K.2024/4318

Lirası adli para cezası, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan ise 10 ay hapis ve 500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...' yönelik eylemi nedeniyle hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından bu kararın sanık ...'e katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmünün temyiz edildiği, temyiz incelemesinin bu suç yönünden yapıldığı ve kararın bu hüküm yönünden bozulduğu,

diğer hükümlerin süresi içerisinde temyiz edilmemeleri nedeniyle kesinleştiği, bozma kararından sonra bu suçlar yönünden de kurulan hükümlerin yok hükmünde oldukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 29.02.2016 tarihli, 2015/101 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 04.11.2020 tarihli ve 2020/1176 Esas, 2020/2716 Karar sayılı ilamı ile. "Mağdura ait geçici rapor, hastane müşahade evrakları ve soruşturma dosyasının Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek, 5237 sayılı Kanun'un kapsamında rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

katılan ...’ten sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan eylemle ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca cezada indirim yapılırken makul miktarda indirim yapılması yerine 3/4 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ve 7242 sayılı Yasanın 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin iptal edilen ve değiştirilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. C.

Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli ve 2021/44 Esas, 2022/15 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın öldürme kastının bulunmadığından bahisle suç vasfına ve meşru müdafaaya ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri, kararın hakkaniyete aykırı olarak verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Katılan ...'ün kız kardeşi ... ile sanık ...’in oğlu Ahmet’in evlenmek için kaçmalarından sonra iki aile arasında husumet başladığı, olay tarihinde iki tarafın birbirini görmesi üzerine karşılıklı birbirlerine hakaret ettikleri, sanık ...’in olay tarihinde kendisine ait silah ile Erdoğan ve Mehmet’in bulunduğu yere doğru 4 el ateş ettiği, kurşunlardan ikisinin katılanın sağ koluna denk geldiği, katılanın kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR